Merce Cunningham (1909 – 2009)
Cunningham werd geboren als zoon van een advocaat. Als 11-jarige leerde hij tapdansen. Van 1937 tot 1939 studeerde hij dans en theater aan de Cornish School in Seattle. Vanaf 1939 tot 1945 danste hij solo in het dansgezelschap van Martha Graham. Hij ontwierp zijn eerste choreografie in 1944 te New York met John Cage als pianist. In 1959 zag zijn Merce Cunningham Dance Company het levenslicht. Door zijn werk als choreograaf en danser stond Cunningham meer dan 50 jaar op het voorplan in deze discipline. Hij had een sterke invloed op andere kunstuitingen en kunstenaars zoals de musici John Cage en David Tudor, de beeldende kunstenaars Robert Rauschenberg en Bruce Nauman, designer Romeo Gigli en architect Benedetta Tagliabue

Met de Merce Cunningham Dance Company vernieuwde hij in de jaren vijftig alle gangbare codes van het toenmalige beschrijvende ballet. Als choreograaf verliet hij de verhaallijn en de logische opbouw. Hij liet zijn dansers geen verhaal vertellen op muziek met een aangepast decor, maar liet de choreografie het verhaal vertellen. Daarbij introduceerde hij het toeval in de dans met aleatorische muziek van Cage. Terwijl hij aan het Black Mountain College was verbonden ontstond in 1952 de ondertussen legendarische happening met Cage en Rauschenberg. Ook Jasper Johns, Charles Atlas en William Anastani brachten een creatieve inbreng in.

Langzamerhand kregen Cunninghams opvattingen meer invloed in de danswereld. Kenmerkend voor Cunninghams choreografie was een bewegingsstijl vol plotse wendingen, minieme sprongetjes, torso tilts, langzame balanstransities gevat in verrassend bedachte ruimtelijke patronen. Daarbij insprireerde de choreograaf zich op het gewriemel van mensen in de New Yorkse straten. Ook de observatie van de natuur en de beweging van vogels bracht inspiratie zoals bij creaties als Winterbranch (1964), Beach Birds (1991) en Ocean (1994).
In de jaren negentig van de XXe eeuw betrok Cunningham de PC als compositorisch hulpmiddel bij zijn creaties als Biped. In 2006 liet hij met de creatie van EyeSpace de toeschouwer de kans zelf muziek te kiezen via de iPod. In april 2009 vierde de choreograaf zijn 90ste verjaardag met de première van een een nieuw werk: Nearly Ninety aan de Brooklyn Academy of Music in New York in samenwerking van een ex-lid van Led Zeppelin.