Lucinda Childs (1940)

Lucida Childs is één van de toonaangevende postmoderne choreografen uit de Verenigde Staten. Haar choreografieën zijn bekend om hun minimalistische bewegingssequenties, die echter wel opgebouwd waren uit complexe overgangen. Het is precies deze combinatie van minimale bewegingen uitgevoerd binnen een ingenieus geconstrueerde choreografie, die Childs haar beroemdheid bracht. Haar gebruik van patronen, en herhaling resulteerde in een unieke stijl, waarbij de schoonheid met name in haar gebruik van de ruimte ligt. Haar werk toont de pracht die het menselijk lichaam met verschillende patronen en herhaling kan bewerkstelligen door de sequentie net iets anders vorm te geven. 

Lucinda Childs begon haar carrière als choreograaf en danseres in 1963 als lid van Judson Dance Theater in New York.Na de oprichting van haar eigen dansgezelschap in 1973 werkte zij samen met Robert Wilson en Philip Glass aan de opera Einstein on the Beach, als choreograaf en eerste solist. Ze danste samen met Wilson in zijn werk I Was Sitting On My Patio This Guy Appeared I Thought I Was Hallucinating en met de Franse acteur Michel Piccoli in Wilsons La Maladie de la Mort van Marguerite Duras.

Vanaf 1979 werkte Lucinda Childs samen met diverse componisten en ontwerpers, onder wie John Adams en Frank Gehry, aan een serie grootschalige producties. Voor Dance, een choreografie op muziek van Philip Glass in een film/decor van Sol Le Witt, ontving Lucinda Childs een Guggenheim Fellowship. Zij ontving opdrachten van grote balletgezelschappen als Paris Opéra Ballet, Pacific Northwest Ballet, Berlin Opera Ballet, Lyon Opéra Ballet, Les Ballets de Monte-Carlo, the Boston Ballet, the Ballet du l’Opéra du Rhin en Maggio Danza.
Vanaf 1992 werkte Lucinda Childs veelvuldig als choreograaf in de operawereld. Enkele producties die zij choreografeerde zijn Salome van Richard Strauss, Verdi’s Macbeth (1999) en Moïse und Aaron (1995). De eerste opera die zij regisseerde was Zaïde van Mozart (1995). Andere opera’s zijn Wagner’s Lohengrin (2001), Orfeo ed Euridice(2003), Wagner’s Parsifal (2004) en een nieuwe opera van John Adam, Doctor Atomic (2005).