Meer dan enige andere kunstvorm weerspiegelde de dans de afgelopen decennia de postmoderne tijdsgeest. De ontwikkelingen volgden elkaar snel op en het begrip dans werd voortdurend onderzocht en aan de kaak gesteld. De laatste jaren is er behalve de vooruitgerichte blik, ook een trend waar te nemen waarin de jonge generatie makers zich lijken te bezinnen op de geschiedenis van de kunstvorm. Wie heeft er voor ons paden gebaand, op welke wijze verhielden de pioniers van weleer zich tot de traditie en in hoeverre zijn hun bevindingen nu nog toepasbaar of actueel?

In 2007 en 2010 nodigde cover choreografen uit hun interpretatie te geven op door hen zelf uitgekozen werk uit de dansgeschiedenis. In 2007 beperkte dit zich tot de Nederlandse dansgeschiedenis en zijn Emio Greco|PC, Anouk van Dijk, Leine & Roebana en ISH aan het werk gegaan met werk van respectievelijk Rudi van Dantzig, Hans van Manen, Amy Gale en Ton Lutgerink/Onafhankelijk Toneel, en Jiri Kylian (zie archief).

In 2010 heeft een nieuwe generatie dansmakers hun internationale voorbeelden tegen het licht gehouden. Nicole Beutler ‘coverde’ Lucinda Childs, Andrea Bozic Yvonne Rainer, Ann Van den Broek Marc Vanrunxt en Bruno Listopad zoomde in op het Dadaïstische werk Relache van Francis Picabia. Naast deze opdrachten en co-producties nodigde cover #2 ook Boris Charmatz (FR) uit om samen met studenten van de Theaterschool van de AHK een werk te maken geïnspireerd door Merce Cunningham. Verder toonde Fábian Barba (EC/BE) zijn reconstructie van de solo’s van Mary Wigman en Martin Nachbar (DE) gaf inzage in het proces achter de reconstructie van Affectos Humanos van Dore Hoyer.

cover #2 vond onlangs plaats, van 22 – 27 maart 2010, op de Theaterschool van de AHK en Frascati.

"Ohm" steekt het origineel naar de kroon" Trouw 26 maart 2010

"Levendige duik in werk van dansrebel" - De Volkskrant 29 maart 2010